به گزارش شهرآرانیوز، پیشتر درباره پهپادهای لوکاس آمریکا صحبت کردهایم؛ همان پهپادهایی که قرار بود خلأ تسلیحات ارزان و تهاجمی را برای ارتش آمریکا پر کند و بر همین اساس، پنتاگون از الگوی موفق «شاهد ۱۳۶» کپیبرداری کرد و در طرح اول، سفارش تولید یک میلیون فروند از آن را به ثبت رساند. البته این نخستین نمونه کپیبرداری از پرندگان مرگبار ایرانی هم نبود و خانواده «گران» در صنایع روسیه نیز با الگوبرداری از خانواده «شاهد» ایران تولید شدند. حالا در سومین تلاش، صنایع دفاعی تایوان پایکار آمده تا از معرکه عقب نماند. شرق آسیا هم خود را به میدان رقابت پهپادهای موفق در دنیا رسانده است.
چین فنگ (Chien Feng/ 勁蜂一型) در لغت بهمعنای «زنبور قدرتمند» است. توسط مؤسسه ملی علوم و فناوری چونگشان (NCSIST) توسعه یافته و همانطور که از نام آن پیداست، قرار است براساس تاکتیک حمله گروهی (Swarm Attack) عملیات کند؛ این الگو دقیقاً همان طرحی است که پهپادها و قایقهای تندروی ایران بنیانگذار آن در جنگهای جدید هستند.
یک نکته بسیار مهم این است که براساس قرارداد اصلی، مقرر شده تا تایوان و آمریکا این پهپاد جدید را بهطور مشترک تولید کنند. در واقع، دانش تولید توسط آمریکا تأمین شده است، تایوان مسئولیت تولید و انبوهسازی را برعهده دارد و پس از این، بازاریابی و فروش در بازارهای بینالمللی هم توسط پنتاگون انجام خواهد شد. این موضوع ثابت میکند که آمریکاییها همچنان امیدوارند عقبماندگی خود در صنعت پهپادی را همزمان با «لوکاس» و «چینفنگ» جبران کنند.
پهپاد چینفنگ، قابلیت پرتاب از شناورهای تهاجمی، شهپادهای سطحی (USV)، خودروهای زمینی و حتی پهپادهای پهنپیکر را دارد. در اعلامیه رسمی وزارت دفاع تایوان تأکید شده که قابلیتهای تاکتیکی و انعطافپذیری عملیاتی این پهپاد باعث شده تا مشتریان متعددی برای آن وجود داشته باشد. تایوان قصد دارد حدود هزار فروند از این پهپاد را مشتمل بر ۵۰ سامانه کامل (پهپاد، پرتابگر، تبلت هدایت تاکتیکی و بسته انفجاری ماژولار) به فروش برساند.

نخستین موضوع مهم درباره این موضوع آن است که صنایع دفاعی تایوان در دهههای گذشته بیشتر به تولید سلاحهای سبک، مهمات و تجهیزات انفرادی مانند تفنگ تهاجمی T۹۱، مسلسل سبک T۷۵، تپانچه T۷۵K۳ و مهمات کالیبر ۵.۵۶ و ۷.۶۲ میلیمتر شهرت داشت؛ تا جایی که درحال حاضر بیش از ۵۰۰ میلیون فشنگ از این نوع فقط در اختیار ارتش آمریکا قرار دارد، اما حالا در نخستین گام رسمی و جدی، بر توسعه سامانههای جنگ نامتقارن ازجمله پهپادها متمرکز شده است.
موضوع دیگر هم آن است که زنبور قدرتمند تایوانیها، تا حد زیادی نسخه کپیبرداریشده از پهپاد «کرار» ایران است. با سرعتی تقریباً مشابه، همان ارتفاع عملیاتی، همان برد پرواز و البته وزن بسیار کمتر مهمات، چون تایوانیها خواهان تولید یک محصول سبکتر بودهاند. این تقلید تایوانیها در طراحی، تولید و بهکارگیری جایی آشکارتر میشود که وزارت دفاع تایوان بهصراحت اعلام کرده است: «پهپادهای جدید میتوانند سیستم پدافند هوایی دشمن را تحت فشار قرار دهند تا موشکهای پدافندی گرانقیمت را مصرف کنند». این همان الگویی است که نیروهای مسلح ایران در جنگ رمضان و نبرد هرمز، بهوسیله آن آمریکا را در خاورمیانه نقرهداغ کردند.
ماجرای پرنده جدید تایوانیها ثابت میکند که دیگر رقابت اصلی در میدان نبرد، بر سر ساخت تسلیحات چندصد میلیون دلاری نیست؛ بلکه تولید انبوه پهپادهای ارزان، هوشمند و الگوی جنگ نامتقارن است که آینده را تعیین خواهد کرد. مسیری که ایران آن را بنیانگذاری کرد و در جنگ با آمریکا نیز کارآمدیاش ثابت شد، حالا به یک الگو تبدیل شده است. این تصویر جنگهای آینده است؛ وقتی تانکهای میلیون دلاری در پایگاههای نظامی خاک میخورند و پهپادها بر فراز آسمانها بال میگشایند.